Hij

onder water

Ik heb het zien aankomen. Hij deed al enkele dagen vreemd. Maar ik had hem toch niet kunnen helpen. Het enige wat ik nog kon doen, was hem daar weghalen. Hij mocht de andere niet besmetten. Wie weet welke bacteriën zich allemaal verspreiden in een dode goudvis.

Ik besloot om het meteen te doen. Nog voordat ik naar het werk zou vertrekken. Zou ik hem met mijn blote handen vastnemen? Ik zocht naar een voorwerp dat dienst kon doen als schep, maar vond niets. Toch maar met de handen, dan. Ik waste ze twee keer om er zeker van te zijn dat ik geen vuiligheid in het water zou brengen. Daarna spoelde ik ze grondig af. Zo bleven er geen zeepresten achter.

Zachtjes gleed mijn rechterhand het water in. Ik wilde de andere vissen niet doen schrikken. Om er zeker van te zijn dat hij echt dood was, trok ik zachtjes aan zijn vin. Er kwam geen reactie. Eigenlijk had ik het ook kunnen zien aan zijn kieuwen die niet meer op en neer gingen. Ik trok hem met zijn vin naar boven en hield hem even boven het wateroppervlak. Zo konden de grootste druppels van hem af glijden. Want ik wilde natuurlijk niet dat hij drupte op mijn vloer. Daarom had ik wat huishoudpapier klaargezet. Ik legde hem op een wit bedje in mijn hand.

Waarom weet ik niet, maar ik bleef nog even naar hem staren. Alsof ik hem nog wat aandacht wou geven. Of was ik misschien toch aan het twijfelen? Ik zag niet meteen een andere oplossing. In water was hij geboren en naar water zou hij wederkeren. Met een plons belandde hij in het toilet. Ik drukte op de knop om door te spoelen, lang genoeg om er zeker van te zijn dat hij ver weg was.

Ik maakte me klaar voor het werk en ging de deur uit. Maar het wandelen kon mijn gedachten niet verzetten. Ik raakte er maar niet uit. Hoe hard ik ook mijn best deed, ik kon me niet herinneren hoe hij heette.

Advertenties

5 gedachtes over “Hij

  1. Wow, van begin tot het einde had ik kippenvel. Wat mooi geschreven, ik had laatst net hetzelfde met mijn goudvis.. Ik doe hem ook steeds door het toilet omdat ik denk dat hij misschien in ‘zee’ nog een leven heeft, ja ik denk dat dit naar zee lijdt.. Haha, prachtig!!

    Like

  2. Ah arme vis! Heel mooi geschreven! Toen ik klein was had ik ook goudvissen. Toen we eens op vakantie gingen en de buren oppasten is er één dood gegaan. De buurman heeft die toen in de tuin begraven en er een stokje bij gezet. Ik was zo verdrietig. Later bedacht ik me dat de buurman mijn visje waarschijnlijk door de wc heeft gespoeld in plaats van heeft begraven…

    Liked by 1 persoon

    1. Oh, lieve Sabine, ik zie dit nu pas omdat dit bij de spam stond! Bedankt voor je reactie.
      Ook bedankt voor je compliment. Ik ben van plan om vaker zulke verhaaltjes te schrijven. Ik wil er graag beter in worden. 🙂 Schrijf jij soms (verzonnen of waargebeurde) verhaaltjes?

      Liked by 1 persoon

      1. Oh haha ja dat gebeurt wel vaker vanaf hier, heel irritant. Weet niet waardoor dat komt. Leuk dat je meer van dat verhaaltjes wilt schrijven! Ik schrijf nooit fictie eigenlijk. Geen idee ook of ik dat goed zou kunnen… Wel waargebeurde verhalen, dat is leuk om te doen! Zoals het stank-mysterie van alweer een tijdje geleden.

        Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s